Poezja Jesienina w Czytelni Naukowej Drukuj

20 lutego gościem Czytelni Naukowej był Stanisław Ulicki, poeta i tłumacz wierszy Sergiusza Jesienina (1895-1925), w których ten wielki poeta rosyjski próbuje „rozliczyć się” z bliskimi, a tak naprawdę – sam ze sobą. Widownia miała przyjemność wysłuchać nowych przekładów poety na język polski, autorstwa Stanisława Ulickiego, prezentowane na tle materiałów ikonograficznych z epoki.

Sergiusz Jesienin poeta rosyjski XX wieku, żył zaledwie 30 lat, przedstawiciel imażynizmu. Obdarzony urodą, charyzmą i temperamentem, tworzył znakomitą lirykę, która posiada cechy umiłowania ojczyzny, wsi i przyrody. Cierpiał na depresję oraz chorobę alkoholową.

W trakcie spotkania publiczność obejrzała  niekonwencjonalny i  jedyny w swoim rodzaju taniec Isadory Dunkan, wyraz jej wolnej myśli i radykalny sprzeciw wobec ograniczeń, jakie były narzucane w tańcu klasycznym. Dunkan czerpała z nowych tendencji  tańca modern, którego była pionierką. Była jedną z czterech oficjalnych żon Siergiusza Jesienina. A ostatnią była Sofia Tołstoj, wnuczka Lwa Tołstoja. Jesenin zakochany bywał często, ale przeważnie krótko. Jak podaje oficjalne źródło ojciec piątki dzieci. Pisał piękne wiersze poświęcone miłości.

Jednak ostatni wiersz napisał własną krwią. Według oficjalnej wersji przyczyną śmierci Jesienina było samobójstwo, jednak istnieją co do tego poważne wątpliwości.

Pożegnalny wiersz Jesienina
Tłumaczenie Tadeusza Mongirda

Żegnaj, przyjacielu, do widzenia,
Drogi mój, od krwi serdecznej bliższy.
Ta rozłąka w ciemnych przeznaczeniach
Obietnicą połączenia błyszczy.
Żegnaj bez uścisku dłoni i bez słowa.
Nie martw się, cień smutku z czoła przegoń.
W życiu ludzkim – śmierć to rzecz nie nowa,
A i życie samo – nic nowego.

 

P22000441
P22000461
P22000481
P22000501
P22000521
P22000591
P22000601
P22000641
P22000651
P22000661
P22000871
start1 stop1 bwd1 fwd1

 

 
 

IBUK Libra

DKK na Targówku

 

Dyskusje na temat...

   

Wyróżnienie WPEK

wyróżnienie wpek

Facebook

   

Instytucje

   

`